Muammer Tunahan

Kafkasya, Filistin, Hicaz, Yemen, Suriye, Irak, Makedonya, Romanya, Doğu Cephesi, Gâliçya ve Çanakkale Cephelerinde dedelerimin izlerini aradım. Babamın Dedesi: Deli İbrahim’in Gâliçya Cephesinde savaşmış bir gazi olduğunu öğrenirken, bunun yanında birçok çarpıcı bilgilerle karşılaştım. Çanakkale’de bir hilal uğruna batan güneşleri gördüm. Memleketlerine baktığımda; En çok şehit veren iller 2779 şehitle Balıkesir ve 2488 şehitle Konya olduğunu gördüm.

Balıkesir’de Ali Şuriri İlkokulu karşısındaki boşlukta eski ayakkabı tamircisi, kır, pala bıyıklı bir ihtiyar olan Cevdet (Alkalp) dede vardı. Bir akşamüstü konu Çanakkale’ye gelince ağlamaya başladı. Ve devam etti Rahmetli babam, Hafız Ali Çanakkale’de kaldığında anamın karnında yedi aylıkmışım. O’nu hiç tanımadım. Bir fotoğrafı bile yoktu. O günler çok zor günlerdi. Seferberliğin sıkıntıları, Kuvay-i Milliye zamanı, işgal yılları, kurtuluş,