Muammer Tunahan

Yokluğun göbeğinde bir yiğit doğmuş Sevgiyle aşkla kini ve nefreti kovmuş Uyuz bir çakal kocaman aslanı boğmuş Hala hala suskunsun ey Millet niye?…

Yaylar serindir, pınarlar buz gibi akardı Sari çicek,  mor menekse buram buram kokardı Genc kızları boduc elde, filketesini takardı Pınarları boldur, suları soguk birden içilmez..

Şu anda senden çok uzakta yüksek bir tepenin başında Ceketimi altıma sermiş sırtımı bir kayaya dayayarak Doya doya etrafı seyrediyorum Ta uzakta bembeyaz karlarla kaplı Başı dumanlı sıra sıra dağlar görünmekte Sanki bulutlarla kucak kucağa gibi

Rahman İbrahime kurban emretmiş İsmail’e yardım Allah’tan yetmiş İnsan kurbanlığı o anda bitmiş Ev haneleriniz sevapla dolsun Dostlar bayramınız mübarek olsun.

Ummada yüzerken deryaya daldım, Hayat mektebi zor idi sınıfta kaldım, Garb-ı Diyarın insanından dersimi aldım, Ben giderken ebedi âleme, ararlar beni… Yasam burada bitti, zor dayan, dayanabilirsen, Derin uykuya dalmış, uyuyor, uyan uyanabilirsen, Er meydanî yok ki, güreş tutup, soyun soyunabilirsen, Ben mecmula yolcu oldugumda, sorarlar beni…

İyi bir dost olmalı her insan oğlu Bakmalı dostlara gözleri buğlu Ferdiyeti değil sevmeli çoğulu Gönül bağına hoyratlar girmemeli Dostlar gönlünden dostları silmemeli.

Köyden on kilometre uzakta Harman zamanı Hemde ekin dağında. Akşama kadar orak sallayan Ebemin nasırlı ter kokan ellerinde Bir yaban armudunun dibinde doğmuşum. Ben bilmem hastane odalarını Beyaz gömlekli hemşireleri doktorları güzelim.

İhtiyat mülazımlarından İdris Sabih Bey’in Medine müdafaası esnasında Hazreti Rasul’e (sas) hitaben yazdığı şiir. Dünya ve Ahiret Efendimizsin Bir ulü’l emr idin emrine girdik; Ezelden bey’atlı hakanımızsın. Az idik, sayende murada erdik. Dünya ve ahiret sultanımızsın.

Canım Fenerbahçe’ye Kaldı koca derbiye, günler değil saatler Aziz Başkan etmez yanlış boş vaatler Amatör dallarda hepsi altın, gümüş atletler

Zindanları Yusufiye yapacak Mevlasını bir bilecek tapacak Hak bayrağını göğsüne takacak Varmı? böyle biri nolur söyleyin Yusufiye mektebinden çıkacak Yüreklerde birer ışık yakacak Engelleri birer-birer aşacak Varmı? böyle biri nolur söyleyin

Ey Sevgili, Biriciğim, Efendim, Beni yaşatan ruhum İki gözüm, nurum Görsen mecnun halimi Seni düşündükçe gizli gizli nasıl ağladığımı Kurtuluşumu, saadetimi varlığına bağladığımı SEVGİLİ’YE MEKTUP Ey Sevgili, Biriciğim,

Bir o eksikti dostlar oda çıktı ortaya Avrupalı ve batılı şimdi düştü oltaya İster doğuya kaçın ister gidin Maltaya Domuz sevdalıları kaçmayın durun-durun Allah’tan bu olanlar düşünüp kafa yorun.

Boynumuz eğridir haktan gelene Unutmayız asla böyle biline Bir el uzanırsa gonca gülüne Bulmak için gece gündüz ararız Bulunca da teker-teker kırarız. Tövbe hâşâ isyan falan etmeyiz Yanlışın peşine düşüp gitmeyiz Öldürmekle tükenmeyiz bitmeyiz Unutmayın aklınızda saklayın Sizsiz olun karşımıza çıkmayın.

Biz zili çalalım, kapıyı açın Siz misafire, gönlünüzü açın Ortada durmayın, kenara kaçın Kardeş, bayramınız mübarek olsun. Tokalaşıp, hal ve hatır soralım Muhabbetin, ortamını kuralım Hoş sohbetin belini de kıralım Bacı, bayramınız mübarek olsun.

Bayramdan birkaç gün önce internetten gurbetteki bir arkadaş ile hoş beş ederken “Bayramda ne yapacaksın?” diye sordum. Keşke sormasaydım. —Gurbet elde bayram olur mu? Diye dokunaklı bir cevap verdi. Bu cevap beni öğrencilik yıllarına götürdü: “Arkadaşlardan biri parasızlıktan bayramda memleketine gidememiş şehirde yapayalnız kalmış.