Efendiler Efendisi (aleyhi ekmelüttehâyâ) şöyle buyurmuştur:

“Cenab-ı Hakk’a karşı saygı hisleriyle dopdolu olarak her zaman ümit hisli bir korku içinde bulunmak demek olan haşyet, faydalı ilim ve salih amel beraberliği diyebileceğimiz hikmetin temelidir.

Haram ve yasaklara karşı sürekli tetikte olmak, hatta haram şeylere girme endişesiy-le, şüpheli hususlara karşı dahi dikkatli olmak şeklinde tarif edebileceğimiz verâ da amellerin piridir.

Yalnız kaldığı anlarda kendisini günahlardan alıkoyacak böyle bir vera’ya sahip olmayan kimsenin amellerine Allah hiç ehemmiyet vermez.”

(Müsned-i Şihab, 1/303; el-Vera’, 1/43; Zemmü’l-Hevâ, 1/596)

Haşim AKIN
Halil Bahçeci İlköğretim Okulu
Uzman Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Öğretmeni
Karatay- KONYA
(1991 Selçuk İlahiyat)

© www.muammertunahan.com

Selamun Aleyküm sevgili anneciğim saygıdeğer babacığım 08.09.1994 tarihinde sizden ayrıldıktan sora Adana’dan otobüse binip Tunceli’ye giderken uyuya kaldım. Rüyamda Gaziler etrafıma toplanmış sohbet ediyorlardı kalk! Daha ne yatıyorsun senin hakkında talep etmiş olduğumuz karar kabul edildi başka talebin var mı arkadaşlarım var dedim. Biz artık gerisine karışmayız kararı sen ver sana yetki verdik dediler. Birden uyandım hayırdın inşallah dedim ve hemen bir FATİHA’yı okudum rahatladım.

Şimdi rüyamın yorumunu yapıyorum. Ana baba ellerinizden kardeşlerimin gözlerinden öperim Allaha emanet olun yar yaradan yardımcınız olsun.

ANAMA SÖYLEYİN

Çok gezdim dolaştım gurbet diyarda

Anama söyleyin kara giymesin

Ana mektup yazdım yolda postada

Anama söyleyin kara giymesin.

Ağlamak sızlamak eylemez fayda

Alına yazılan silinmez asla

Gaziler toplanmış diller duada

Anama söyleyin kara giymesin.

Şu vatan uğruna canımız feda

Şehitler sarılı al bayrağım

Tekbirler dualar arşı âlada

Anama söyleyin kara giymesin.

Dostlar gelecek hep posta posta

Çok selam söyleyin eşe dosta

Hep şükür eyleyin olmayın yasta

Anama söyleyin kara giymesin.

Tüm arkadaşlara haber eyleyin

Benim sözlerime dikkat eyleyin

Bu arzu halimi heder etmeyin

Anama söyleyin kara giymesin.

Buminhan uykudan uyanır coşar

Deste deste gülle melekler koşar

Müjdeli haberi duyanlar şaşar

Anama söyleyin karalar giymesin

Buminhan TEMİZKAN

Tarih Öğretmeni

Mektubu yazma tarihi: 09.09.1994 TUNCELİ

Şehadeti:11.09.2001

Bozkır Endüstri Meslek Lisesi öğrencileri olarak hiçbir zaman sayımız binlere varmadı hatta bizim genel öğrenci sayımız diğer liselerin anca bir sınıfı kadardı. Bu sayı azlığımıza rağmen gerek eğitim öğretim açısından gerekse sanat ve sportif açıdan her zaman okulumuzun başarılarla adını ön plana çıkarmakta maharetliydik. Arkadaşlar ile bu buluşma sayesinde yaptığı işler çoluk çocuk vs her konuda hasbihal ettik. Allah’a şükür herkesin durumu iyi yalnız bir tek üzüntümüz var o da geçtiğimiz yıl elim bir trafik kazasında kaybettiğimiz Merhum Mehmet Ali Çiçek, onu hep güzel anılarla hatırlıyor rahmet ve şükranla anıyoruz.

24 Yıl sonra Kozağaç Parkı’na gelen arkadaşlar inanın çok fazla değişmemişler, nasıl mı?

Hacı Mehmet Gül (Kaptan); Öğrencilik yıllarında her yönüyle örnek bir sporcu ve örnek bir takım kaptanıydı. Şimdilerde biraz göbek çıkmışta olsa mihrap yerinde.

Keramettin Akdemir; O her zamanki gibi en tecrübelimiz yaşça ve fiziki olarak en büyüğü ben ise okulun yaş ve fizik olarak ta en küçüğüydüm.Aramızda böyle bir zıt durum söz konusu arkadaş emeli oldu bize daha çokkk.

Ramazan Tuncer; İçimizdeki en kıvrak hareketli bir arkadaştı görüyorum ki hayat ondan çok şeyler alsa da kıpır kıpır cana yakın hareketli yapısında bir şey alamamış.

Ergün Büyük; öğrenciliğinde de güler yüzlü sevgi doluydu şimdide aynı güler yüzü tatlı dilli tavrı yerli yerinde duruyor onun adı değil yüreği büyük.

Mustafa Akdağ; O rüzgârın oğlu okul takımında sağ bekti seyirci gazına da iyi gelirdi sahada fırtınaydı. Şimdide biraz göbek var hatta dede de olmuş ama hala aynı hıza devam.

Ali Şah Akan; Öğrenciliğinde de sınıfın en fırlamasıydı şimdide öyle her zaman neşe kaynağımız olmasının yanında voleybol futbol gibi takım sporlarında başarıya okul takımlarımızda da oynardı.

Mekki Akpınar; Öğrencilik yıllarında tam bir Bozkır Efesiydi Akkiseli Macarlara karşı amansız bir mücadele vererek yıldızı parlamıştı. Şimdilerde Akkise Macarlarıyla çok sıkı bir dostluğu var Allah samimiyetlerini artırsın. Bozkır’a gidip te Mekki gardaşımın dükkânına uğramazsam Bozkır’a gitmiş saymam diyorum. Şu anda 1987 mezunlarının şanını şerefeni en iyi şekilde Bozkır’da temsil etmektedir.

Bünyamin Nas; Öğrenciliğinde de çok cana yakındı şimdilerde de aynı bu günlerde kızını evlendiriyor tüm bu yoğunluğuna rağmen katılarak dostlarına olan sevgisini göstermiştir.

Ahmet Duran; Öğrencilik yıllarından buyana her zaman rahat ulaşıp görüştüğümüz arkadaşlarımdan birisidir. Meram İlçe Milli Eğitim de memur olarak çalışıyor Valilik binasında işim olduğu zaman yanına uğrar eski günleri yad ederiz.

İsa Akgül; Çok iyi niyetli oldukça saf kalbi bir arkadaşımızdı. O artık süper market sahibi bir işadamı.

Hüseyin Uyanık; Organizasyonun yapılmasında çok gayret etti. Güler yüzlü saf ve temiz karakteriyle okulumuzun farklı biz yüzüdür.

Şükrü Yeceer; Çok güzel goller attığından ona TANJU derdik her zamanki gibi ağır başlı tavırlarıyla okulumuzun ağır abisidir. Bu yapısı değişmemiş.

Kudret Çalık; Arkadaşımız Çumra Karkın Kasabası’ndan gelerek Bozkır’da okudu Karkın ile ilgili ne görürsem hep onu hatırlarım. Öğrencilik yıllarımızdaki fiziki görüntüsünden hiçbir şey kaybetmemiş hatta saçına ak bile düşmemiş

Yukarıda gördüğünüz resimdeki arkadaşları sizlerle tanıştırmak istiyorum.

 Ayaktakiler Soldan Sağa: Ahmet Duran, Hüseyin Uyanık, Keramettin Akdemir, Şükrü Yeceer, Ali Şah Akan, Hacı Mehmet Gül ve Kudret Çalık

Oturanlar Soldan Sağa: Muammer Tunahan, İsa Akgül, Ramazan Tuncer, Mekki Akpınar, Mustafa Akdağ ve Ergün Büyük

Gelemeyen arkadaşlarımıza hasretlerimizi belirterek gelecek  yıl için 8 Temmuz 2012 de Bozkır Akçapınar Çamlığında buluşmak dileğiyle helalleşip, bir hafta sonunu keyif içinde geçirmenin mutluluğu ve ayrılığın verdiği tatlı bir hüzünle ayrıldık.

Muammer TUNAHAN

Bozkır Endüstri Meslek Lisesi 1987 Mezunları Adına

39 Numaralı 1987 Mezunu

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

Mesela ben Tarih öğretmeni olmak istiyordum ama babam sağa sola danışmış ve o zaman öyle uygun bulmuş ki (!) beni Bozkır Endüstri Meslek Lisesi’ne yazdırdı. Okulun dersleri bana çok ağır geliyor bedensel ve ruhsal olarak müfredat eziyordu. Tüm bu şartlara rağmen meslek lisesinde okumuş olduğum alandan değil, hiçte alakası olmayan daldan meslek edindim. (Beden Eğitimi Öğretmeniyim) Verdiğim örnek yanlış anlamasın, meslek liselerini eleştirmek için bunları yazmıyorum aksine meslek liselerini çok yararlı buluyorum ama çocuklarımızın hangi okula kayıt yaptırmalarının ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışıyorum.

Günümüz eğitim anlayışında meslek seçimine çok küçük yaşlarda başlanmasının önemli olduğunu ilgili çalışmalarla ortaya konmuştur. Her bireyin hayatının ileriki safhalarını etkileyecek olan meslek seçiminde göz önünde bulundurmanız gereken hususları aşağıda bir bir sıraladım. Umarım siz veli ve öğrenciler meslek seçimi belirli bir plan doğrultusunda yaparsanız

Meslek Seçimi Ne Demektir.

• Doğru tercih iyi bir yaşamın başlangıcı demektir.

• Birçok insan seçmiş olduğu mesleğin getireceği hayat biçimini bilmediği ve incelemediği için başarısız ve verimsiz olmuştur!

Karar Verme Sürecinde İzlenen Basamaklar
1.  Bireyin yeteneklerini belirlemesi (Ben neler yapabilirim?)
2.  İlgi alanlarını belirlemesi (Ben ne istiyorum?)
3.  İş değerlerinin belirlenmesi (Nasıl bir iş istiyorum, ben ne istiyorum?)
4.  Kişilik özelliklerinin belirlenmesi (Karakterim nasıl?)
5.  İlgi duyulan mesleklerin incelenmesi.

Mesleğe Girmek İçin Aranan Özellikler.
• Yaş, cinsiyet, boy, kilo, dış görünüş ile ilgili belirli şartları var mı?
• Mesleğe nasıl girilir?
• Sınavla atama, ya da kişisel gayretler.
• Hangi yaşlar arasında yapabilirim?
• Sosyal güvenliği var mı?

Mesleğin Getireceği Kazanç
• Bu meslekte çalışanların ortalama kazancı ne kadardır?
• Kazançlar günlük, haftalık, aylık veya mevsimlik olarak değişiyor mu?
• Aynı meslekte çalışanlar arasında ülkenin değişik bölgelerinde yaşayanlarda kazanç bakımından farklılık var mı?

İş Bulma İmkânı
• Seçilecek olan mesleğe talep ne durumda?
• Bölge ya da mevsime göre gereklilik gösteriyor mu?
• İş bulma imkânı kolay mı?
• Bu mesleğe duyulan ihtiyacın azalması veya artması söz konusu mu?
• Kamu ve özel sektörde iş bulabileceği gibi serbest çalışma imkânı da var mı?

Şu, Sözleri Hiç Unutma
• Çocuğuna meslek öğretmeyen, ona hırsızlık yolunu açar.
• Başarıya ulaşamayanların yüzde doksanı yenilgiye uğramamıştır… Sadece pes etmişlerdir.
• Edison’un asistanı: “700. denemede başarısız olduk” dediğinde; Edison: “Hayır, başarısız olmadık, yapmamamız gereken 700 şeyi öğrendik” diye cevap veriyor.

Yapacağınız tercihlerde isabet etmeniz dileğiyle…

Muammer TUNAHAN

Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

Merakımdan değil kahrımdan soruyorum. Yahu! şu adamlara bir kulak verseniz incileriniz mi dökülecek?

Adamlar yayla yolu diyor başkada bir şey demiyor bu nu çözmek o kadar mı zor?

Kozağaç Köyü’nün yol hakkı yok mu?

Bu çağda bu ne kepazelik bir vurdum duymazlık?

İşin en garibi bu köyün yayla yolunun açılmasını engelleyen yerel(!) dahi(!) lerimiz varya onların yatacagı yer varmıdır? Bilemiyorum.

Yıllar Önce bu olay alevlendiği zaman 07/09/2008 tarihinde Bozkır Postası Gazetesinde köşemde şu yazıyı yazmıştım. Şimdi onu yayınlamak istiyorum çünkü yazıya baktım olaylara baktım hala aynı kara bahtlı hemşerilerime üzülüyorum

Sahipsiz Bir İlçe “Bozkır”

Toplum olarak aynaya baktığımızda hoşgörüden uzak, komşuyu kıskanan, onun mutsuzluğundan zevk alan, ömrünü dededen kalma kin ve nefretle sürdürenlerin çirkin yüzlülere dur diyecek yok mu?
Bu memlekette hak hukuk yok mu?
Maalesef memleketimizde hak aramak değil de haksızlıktan pay almaya çalışanlar var.

Muammer Tunahan

Yazının orjinali ve o zamanki yorumlarıyla beraber okumak isterseniz aşagıdaki linke tıklayınız

http://www.bozkirpostasi.com.tr/index.php?page=kose&id=4&xid=259

Kürşad Bey boş zamanlarında öğrencileriyle birlikte bilgi teknoloji sınıfına çıkar. Onların ödevlerini araştırır, bilgisayarla ilgili bilgiler verir. Bununla birlikte Bozkır’ın yerel Internet sitelerini de ihmal etmez sürekli haberlerini takip ederdi. Yine bir gün çocuklarla birlikte bilgisayarları ve MSN yi açarlar. Öğrencilerinden Adem şarkı çalar.

Murat GÖGEBAKAN:

 Zaman hancı umut yolcu

Şimdi gitti en son yolcu

Bitmedi mi hasret borcu

Neredesin ay yüzlüm

Karakollar mı kuruldu

Kelepçeler mi vuruldu

Bak bu gün de akşam oldu

Neredesin ay yüzlüm

Gece çöker günler solar

Gözlerime yaşlar dolar

Hatıralar benle ağlar

Neredesin ay yüzlüm

…

 KÜRŞAD: Evlat aynı şarkıyı çalar mısın?

<<< DJ ADEM>>>: Hocam çalarım ama iyi bir şarkı değil ki

KÜRŞAD: Evlat bu şarkı beni çok duygulandırır.

<<< DJ ADEM>>>: Bırak hoca numarayı

KÜRŞAD: Benimle yazışma yaparken Türkçe’yi iyi kullan ve saygılı ol.

<<< DJ ADEM>>>: Tamam, hocam özür dilerim

 Şarkı başlar; zaten şarkının müziği Türk filmlerinin en dramatik sahnelerinin vazgeçilmez melodisidir. Kürşad Bey gözlerini yumar çocukluk günleri gözlerinin önüne gelir. Ölen ağabeyi ile yaşadıklarını düşünür hayallere dalar.

 <<< DJ ADEM>>>: Hocam

<<< DJ ADEM>>>: Hocam cevap verir misiniz?

<<< DJ ADEM>>>: Şu anda neler düşünüyorsunuz? Yazar mısınız? Lütfen!

KÜRŞAD: Ağabeyi aklıma geldi. Yeğenim OGUZ KAĞAN bu şarkıyı babası için söyler.

<<< DJ ADEM>>>: Niye söyler ki?

KÜRŞAD: Babası öldü.

<<< DJ ADEM>>>: Allah rahmet etsin.

…

Kürşad Bey iyice duygulanır. Yüz yüze konuşulmayan bütün meseleler MSN arcılığıyla yapılmakta. Kürşad Bey her zaman sessiz ve derinden ağlar ama bu sefer; gözleri isyan etmiş adeta nisan yağmuru gibi boşalmakta, yazışmaysa hızla sürmektedir.

 <<< DJ ADEM>>>: Ne iş yapardı?

KÜRŞAD: İstanbul’da konfeksiyon işi o alanının en iyi ustasıydı. Bozkır’dan en az 20 usta yetiştirerek mesleğe kazandırmıştır.

<<< DJ ADEM>>>: Hocam çok üzüldüm isterseniz anlatmaya bilirsiniz

KÜRŞAD: Artık anlatayım da içimi dökeyim oğlum dert ortağı olalım ha…

<<< DJ ADEM>>>: Tamam devam ediniz. Ağabeyinizi sever miydiniz? Ondan bahseder misiniz?

KÜRŞAD: Nasıl sevmem ki İlkokulu onun önlüğüyle, ortaokulu onun küçülen elbiseleriyle bitirdim.

<<< DJ ADEM>>>: Alma imkanınız yokmuş galiba

KÜRŞAD: Evet

<<< DJ ADEM>>>: Küçükken nereler götürdü?

KÜRŞAD: Beni; ilk sinemaya, ilk mitinge ve ilk maça da abim götürdü.

<<< DJ ADEM>>>: Evet hocam devam ediniz?

KÜRŞAD: Liseye ikinci sınıfta okul kitaplarını alması için İstanbul’a mektup yazmıştım.

<<< DJ ADEM>>>: Devam ediniz

KÜRŞAD: Okula bir paket gelmiş, rahmetli ağabeyim göndermiş Müdürümüz Kemal ESENKAYA; Kürşad oğlum kitapların gelmiş aç da biz de görelim dedi açtım ki ne göreyim; kitaplar, defterler, takım elbise, gömlek kravat, eşofman, spor ayakkabısı ve birde kurdeleli küçük paket vardı. Bu da adeta sürpriz içinde sürprizdi. 

<<< DJ ADEM>>>: Merak ettim vallahi hadi çabuk yazar mısınız?

<<< DJ ADEM>>>: Küçük pakette ne vardı?

KÜRŞAD: Açtım ne göreyim FENERBAHÇE forması hem de ‘’Selçuk YULA’’nın hepsini orada bıraktım hemen formayı kaptığım sınıfa koştum zaten dersimiz de beden eğitimiydi.

<<< DJ ADEM>>>: Devam edin hocam lütfen

KÜRŞAD: Beni formayla görünce herkes bir ağızdan

—Vay anasına! Hem de hakiki forma!

Ogün ders bitene kadar top oynayıp bir gol attım. Adeta sevinçten uçuyordum.

<<< DJ ADEM>>>: Hocam belli ki ağabeyinizi çok seviyordunuz?

KÜRŞAD: Evet, nasıl sevemem ki oda beni çok severdi.

<<< DJ ADEM>>>: Siz üniversiteyi kazanınca ne yaptı? Çok sevinmiştir.

KÜRŞAD: Haberi İstanbul’da öğrenince yine spor malzemesi gönderdi hem de en iyisinden.

<<< DJ ADEM>>>: Onunla beraber olunca ne yapardınız?

KÜRŞAD: İzine geldiğinde hep güreşirdik. O PEHLİVANDI! PEHLİVANNN!

<<< DJ ADEM>>>: Hanginiz kazanırdı?

KÜRŞAD: Çoğunda o bazen de ben kazanırdım. Ama mahsus yenilirdi galiba. O zaman sevinçle ortada heriflik pozları verirken bu hiç aklıma gelmezdi.

<<< DJ ADEM>>>: Biraz mahsus yenilmiş galiba bende kardeşime yenilirim.

<<< DJ ADEM>>>: Başka? Anlat!

KÜRŞAD: Adem İstanbul’da ağabeyimin yanında çalışıyordum. Okmeydanı SSK Hastanesi bahçesinde FB:GS maçı yapıyorduk maçta 5 tane gol attım ağabeyim kenardan sevinçle ‘’Onu da at seni FB maçına Stada götüreceğim söz!’’ diye bağırıyordu. Beni FB’li yapanda o idi.

<<< DJ ADEM>>>: Devam ediniz. Hocam

KÜRŞAD: Maçın son dakikaları 9:2 önde idik rakip arkadaşlardan birisi kasten arkadan teme attı ve ters düştüm kolum kırıldı. Ağabeyim nasıl koştu beni kucağında hastaneye götürdü. Babamı kızacak diye beni Bozkıra bile göndermedi. Söyle! Onu unutmak mümkün mü?

<<< DJ ADEM>>>: Hocam gerçekten baba gibiymiş

 Kürşad Bey kafasını ellerinin içine alır başlar hıçkıra hıçkıra ağlamaya sınıftaki öğrenciler öğretmenin ağlamasını üzülürler niye ağlıyorsunuz öğretmenim derler ama hiçbir şey söyleyemez onun bu gün dili değil parmakları konuşmaktadır. Bu sesi de sadece Adem duyabiliyordu. Öğretmen ağlarken Adem defalarca:

 <<< DJ ADEM>>>: Hocam ne olursun ağlama.

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ne olursun ağlama.

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ne olursun ağlama.

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ne olursun ağlama. Beni de ağlatacaksınız

KÜRŞAD: Sen olsan ağlamaz mısın oğlum bırak da biraz ağlayayım

<<< DJ ADEM>>>: Hocam sizinki de dert mi? Vallahi bende ağlarım ha!

 Kürşad Bey Adem’in yetim olduğu yeni aklına gelir ve:

 KÜRŞAD: Ya senin baban aklıma gelmedi özür dilerim. Haydi, Babalara beraber ağlayalım ha!

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ‘’herkesin bir derdi var durur içerisinde’’ diye bir şarkı var onu çalıyorum anlarsın!

KÜRŞAD: Çal Âdem’im çal! Bu gün ağlama günümüz. Babanı anlatsana

<<< DJ ADEM>>>: Hocam babam ben 2 yaşındayken ölmüş biliyor musun?

KÜRŞAD: Hadi anlat nasıl olmuş?

<<< DJ ADEM>>>: Bizim Selim doğmuş onu görmeye gelirken trafik kazasında ölmüş oğlunu görememiş bile.

KÜRŞAD: Allah’tan geldik yine ona dönücüyüz

<<< DJ ADEM>>>: Âmin! Hocam benim babam da olsa bana da senin ağabeyinin aldıklarını alsa diye düşündüm bir an. Ama o olsunda almasa da olurdu değil mi?

KÜRŞAD: Evet, siz kardeşinizle aranız nasıl?

<<< DJ ADEM>>>: Hocam bir gün eve geldim Selim evin önünde ağlıyor sordum:

—Neden ağlıyorsun kardeşim?

—Arkadaşların hepsi bakkaldan dondurma aldı ben alamadım ağabey dedi

KÜRŞAD: Sen ne yaptın?

<<< DJ ADEM>>>: Üzeride biraz para vardı koştum hepsine dondurma aldım.

KÜRŞAD: Aferin oğlum ağabeylik bu işte

<<< DJ ADEM>>>: Hocam geçen yaz karpuz sattım kazandığım parayla ben de kardeşime forma aldım kızmayın ama GALATASARAY.

KÜRŞAD: Niye kızayım aksine seninle gurur duyuyorum. Evlat baban yok ama biz öğretmenlerin varız söyle ne istersen alalım ha.

<<< DJ ADEM>>>: Sağ olun hocam İkisine de Allah rahmet etsin.

KÜRŞAD: Âmin! Evlat!

 Kürşad Bey ağabeyinin üzüntüsünü bırakmış bu sefer Adem’e ağlıyordu. Adem ise ‘’SEN AĞLAMA DAYANAMAM AĞLAMA GÖZ BEBEĞİM SANA KIYAMAM’’ şarkısını çalıyor ısrarla şu iletiyi yazıyordu.

 <<< DJ ADEM>>>: Hocam ağlama!

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ağlama!

<<< DJ ADEM>>>: Hocam ağlama!

KÜRŞAD: Baban hangi ayda vefat etti.

<<< DJ ADEM>>>: Haziran’da ya sizin ağabeyiniz?

KÜRŞAD: Haziran ayında hem de BABALAR GÜNÜNDE, PEHLİVANI kaybettik (10 Haziran)

<<< DJ ADEM>>>: Hocam lafı ağzımdan aldınız tam ben onu yazacaktım siz yazdınız

Her yıl babalar günü çok üzülürüm babam için

 (*M. ATMACA* )  ( …Okul Müdürü) Hocam çay içiyoruz az sonrada okulu kilitleyeceğiz çabuk aşağıya geliniz

<<< DJ ADEM>>>: Bu arada sizinde babalar gününüz kutlu olsun hocam

KÜRŞAD: Evlat hasreti çeken tüm babalarında babalar günü kutlu olsun

KÜRŞAD: Adem hadi bilgisayarı kapat gidiyoruz bu kadar yeter okul kapanıyor.

<<< DJ ADEM>>>: Tamam, hocam konuştuklarımızı anneme söyleme.

KÜRŞAD: Tamam, evlat her zaman dertlerini benimle paylaşabilirsin.

<<< DJ ADEM>>>: By

KÜRŞAD: Slm iyi akşamlar evlat…

 Kürşad Bey’in öğrencisiyle yaptığı bu yazışmayı e-mail arcılığı ile bana ulaştırmıştır. Bu yazıyı okurken çok duygulandım gözlerim yaşardı evdekilerle beraber okuyup bizde beraberce ağladık.

 Her türlü derde katlanan gurbet ellerde evlat hasreti çeken bu yolda terini, canını, kanını ve her şeyini ortaya koyan babaların babalar gününü kutlar ellerinden öperim.

© www.muammertunahan.com

Diye bağırıyorlardı. Hanımla beraber şaşırıp kaldık. Bunun ne anlama geldiğini anlamadık ama bu çocukların bir şeyler istediği belli idi. Komşulara ne var diye sorduk. Üç Ayların gelişini kutluyoruz dediler, şaşırdık bizim Bozkır’da çocuklar Ramazan ve Kurban Bayramları ve arifesinde komşuları gezer şeker toplanır dedik ama olsun buda güzelmiş diyerek evde bulunanla çocukların gönlünü aldık. Her yıl Regaip Kandili öncesinde artık bizde hazırlığımızı yapıyoruz. Bu günde hazırlığımızı yaptık sabahı bekliyoruz. Akşamdan mahalleli kutlamaya başladı havayi fişekler, fener alayı ve mahalle arasında yakılan lastikler vs.

İşte bu günlerde Şeker toplayan çocukları görünce herkes gibi kendi çocukluk anılarımı hatırlarım. Her insanın hayatında güzel anları ve bu güzel anıları bırakan güzel dostları da vardır. Benimde daha çocukluğumun ilk yıllarında tanıdığım komşumuz HACI DAYI bunlardan biridir. Bu pek muhterem ve güzel ahlak sahibi kişiyi Regaip Kandili vesile ile sizlerle tanıştırmak istiyorum.

Efendim! Bu benim çocukluktan ilk hatırladığım anlardandır. Bir gün sokakta oturuyordum. Oradan bir ihtiyar geçiyordu. Beni sevdi. Adımı sordu. Muammer dedim ve böylece onunla tanıştım. Beni öpüp, koklayıp cebime şeker doldurdu. Sevinçle eve koştum.

Hacı Dayı her öğle ve ikindi namazına yakın bir vakit yolu gözetler yola çıkardım. O da namazlarını hiç aksatmazdı aynı zamanda şeker vermeyi de. Bu olay bir iki yıl kadar sürdü. Bir süre sonra daha namaz vakti değildi ama Hacı Dayım yola koyulmuştu. Ben buna biraz işkillendim ve sordum:

—Hacı Dayı daha namaza çok nereye gidiyorsun?
—Menemen’e! Dedi
—Bu gün şeker yok mu? Dedim. O da:
—“ Muammer Efendi maalesef şeker ağacı kurudu!” dedi.
Ben bu konuşmadan pek bir şey anlayamadım ve karşı cevap verdim:
—Hacı Dayı şeker ağaçta bitmez ki bakkalda satılır! Dedim. Derin derin düşündü ve kafasını sallayarak;
—Kurudu Muammer’im! Kurudu! Diye tekrarladı. Beni ilk tanıştığımızda olduğu gibi öptü kokladı ve cebinden son şekerlerini bırakarak ayrıldı.

Bir gün sonra her zaman olduğu gibi namaz vakti ayaklarım beni yine sokağa çekti bu istemsizce taptığım bir yürüyüştü ezam okundu Yoldan birkaç ihtiyar geçti ama Hacı Dayım yoktu. Gözüm hemen Hacı Dayı’nın evine doğru yöneldi sahiden Menemen’ gitmişti. Koşarak babama gittim.
—Baba Menemen buraya uzak mı? Dedim
Babam gülerek cevap verdi:
—Uzak! Oğlum ne o daha ilk günden Hacı Dayını özledin! Yokluğuna üzüldün galiba?

Yok dedim ama gerçekten çok üzülmüştüm. Mahallemizde Hacı Dayı ayarında birçok ihtiyar vardı hatta onlarda onunla aynı camiye giderdi ama onlar bizi korkuturdu. Hacı Dayı ise sever, okşar ve hediye verirdi.
Arada Menemen’den gelenlerle bana selam yolardı. Hacı Dayısız bir kaç yıl geçti. Babam üzüntülü bir haldeydi. Beni yanına çağırdı.
—Oğlum “Şeker ağacı işte şimdi kurudu başın sağ olsun!” dedi (Allahtan geldik yine ona dönücüyüz.)

Anlamıştım artık Hacı Dayı’nın kendi tabiriyle gerçekten şeker ağacı şimdi kurumuştu. İşte o bana güzel bir tebessüm, hediyeleşme, düzenli ibadet, çocuk sevgisi ve güzel bir ahlak bırakmıştı.

—Hacı Dayı! Seni rahmetle anıyorum. Yıllardır her elimi açıp Allah’a dua ederken aklımdasın. Ağlayan bir çocuk görürsem senin beni kucakladığın gibi kucaklamaya çalışırım, bayramlarda ve regaip gecesi şivrilik toplayan çocukları görünce seni hatırlarım. Bu mübarek gecede herkese dua ederken sana da bir paragraf açmak istedim. İsterim ki tüm insanlık Regaip Kandilin vesilesiyle regaip sözünün anlamında olduğu gibi çirkinlikten, güzelliğe, kin ve nefretten, sevgiye ve cehaletten nura meyletmek dilegi ile tüm İslam Âleminin Regaip Kandili mübarek olsun.

NoT: Bu yazım 04/07/2008 yılında Bozkır Postası Gazetesi’nde yayınlanmıştır

http://www.bozkirpostasi.com.tr/index.php?page=kose&id=4&xid=202

Muammer TUNAHAN
Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

Çocukluğum Bozkır, Dere ve Çağlayan Kasabası’nda geçmiştir. O yıllarda futbol oynamaya hiç doymazdık. Emmioğlu Deniz’in güzel bir topu vardı. Hakiki deriden yapılmış, çok dayanıklı olduğu için uzun süre oynamıştık. Fakat emmioğlum futbolu iyi oynayamadığı gibi çokta kaprisliydi. Ancak top onundu.

Mahalle çocuklarıyla futbol oynamak için bir araya geldiğimizde Deniz’in gönlünü yapmak için ne gerekirse yapardık. Onun gönlü olsun diye takımlarımızı bile diğer çocuklar gibi alışıp teker teker seçmezdik. Önce Deniz seçer, kötü oyuncular bana kalırdı.…

Artık, bu şartlara da maç yapmaya alışmıştık. Takım arkadaşlarıma öncelikle sonuç ne olursa olsun dürüst oynamamızı ve birbirimize yardım etmemizi söylerdim. Ölümüne oynar, çoğu zaman zorda olsa kazanırdık. Hele bir keresinde maçın hemen başında arka arkaya golleri sıraladım. O gün kralı gelse durduramazdı Emmioğlunun kaprislerini kim dinler maç bir anda 4.0 oluverdi. Emmioğlu Deniz topunu kaptığı gibi evlerine kaçtı. Arkadaşlar bana kızarak:
—Ule! Oğlum ne acelen var şöyle alıştıra alıştıra atsana.

Bu ne ilk ne de son kaçışıydı. Maçlarda bütün penaltı ve serbest vuruşları o yapardı. Ayıp olmasa bizimkileri de atacaktı. Hani gazara biri gol olsun o gün havasından geçilmezdi.

Şimdilerde yürümeye bile zorlandığım, maçları yaptığımız ULUSEKİ MEYDANI yamaç ve taşlıydı. Ama bize sanki Şükrü Saraçoğlu Stadı gibi gelirdi.

Kendi aramızda yaptığımız maçların fazla önemi yoktu. Asıl maç; Bizim Ahmetli (Çarşamba Çayı’nın doğu tarafı) ve Çat Mahalleleri (Batı tarafıydı) arasında olan maçlardı. Takım oyuncularının evleri çayın ne tarafında ise ancak o mahallenin takımında oynaya bilirdi. Bu kural hiçbir zaman değişmedi hatta büyük ağabeyler bile aynı kuralla oynarlardı.

Çat tarafının iyi oyuncuları vardı: Uğur, Erdal, İsmet, Barış, Ulaş, Mahir ve kaptanları Dursun Dayının Abdullah ama en ufak şeyde kavgaya hazırlardı. Bizim Ahmetli Mahallesi’nde de güzel top oynayan çocuklar vardı: Ziya Emmimin Savaş, Kara Mehmet. Muhsin, Ufuk, Recep, Habalı’nın Mehmet Ali, Danı’nın Ahmet, Semercinin Mustafa (Karaliç) ve ben daha ismini şu an hatırıma gelmeyen birçok arkadaş vardı. Emmioğlu Deniz bu takımın yedeği bile olamazdı. Ama top onun topuydu…

Maça, mecburen onunla başladık. Ama bu sefer ortada bir tepsi ‘’ŞAM BALI’’ vardı. Karşı taraf koşuyor topa basıyor bizim emmioğlu kız gibi etrafa fiyaka yapıyordu. Tam o sırada kaptırdığı top kalemizde gol olmuştu. ŞAM BALI karşı tarafa mı gidecekti ne?

Takımı topladım Deniz yokmuş gibi oynayalım, herkeste biraz koşsun bakın o zaman kazanırız, bizden sonra ağabeylerin maçı var iyi oynayanlardan birkaç kişi takımlarına alacaklarmış dedim. Bu ara gazıyla maça fırtına gibi girdik adeta tek kale oynuyorduk. Gol sağanağı başlamıştı. Maç bir anda 6:2 oluverdi. Maçın bitişiyle hepimiz tek vücut bağırıyorduk:
Devlet demir yolları!…
…
İşte o günlerde; Adnan Menderes Ağabeyim Aydın’dan pamuktan gelmiş, bana da bir futbol topu getirmişti. O gece sevinçten kucağımda topla uyumuşum. Rüyalarımda bile top oynuyor, gol diye bağırmışım. Kendi sesime uyandım. İlk defa topum oluyordu. Artık emmioğlunun kaprisine katlanmadan uzun süre oynadık. Bir gün sert bir şut çektim top vardı emmioğlugilin camı kırdı. Emmioğlu Deniz’in EBESİ (Babaannesi) topumuzu kesti, amcam annesine Allah’ı var çok öfkelendi. Ama olan bizim topa olmuştu. Emmioğlunun kuralları tekrar devreye giriyordu.

…
İleriki yıllarda TON TON AMCA (Özal) Başbakan olmuştu. Bakkallarda kalitesiz ama ucuz toplar satılmaya başlamıştı. Her maçtan önce aramızda para toplayıp top alıyorduk. Böylece, Emmioğlu da yedeğe düşmüştü.

Hepimiz büyümüştük. Annelerimizin tabiriyle: Herif olup kravat takmıştık. (Lise yılları) Ancak futbol bizim için ekmek ve sudan daha önemliydi. Ders çıkışı her gün, Çayır Harman da (Soğuk hava deposunun önü) top oynardık. Maç sonucunu akşam ezanı belirdi. Bazen de Mehmet Vapur’un annesi taşla değnekle bizi kovalayarak maçı yarısında bitirirdi. Emmioğlu yoktu ama onun gibi düşünenler aramızdan hiç eksik olmazdı. Yenilen takım oyuncularından biri topu alır ortadan keserek ikiye bölerdi. Yarısı sizin yarısı bizim diye ortaya atardı. Bu kuru inat yüzünden her gün yeniden top almak zorunda kalırdık. Kesileceğini bile bile…

…
Geçen hafta sonu annemi ziyaret için Köye gitmiştim Emmioğlu da Antalya’dan gelmiş, yine eski günlerde olduğu gibi maç teklif ederek meydan okudu. Şöyle geriye doğru bir baktım: Bu futbol sevdası yüzünden kolum, bacağım kırılmış, kafamda en az on yerinden delinmiş, gerisi şöyle dursun annemden yediğim sopa cabası. Ama ne olursa olsun güzel maçlar yapmıştık. Bu arada ilave edeyim, güzel futbol oynamamı da Emmioğlu Deniz’e ve kaprislerine borçluyum.

Emmioğlu Deniz ile oturup yer ve zamanı belirledik. Bu büyük maçı Bozkır’da Ağustos ayının dördüncü Pazarı yapacağız. Tüm eski dostlara haber verdik onlarda gelecek. Bütün hemşerilerimizi maçımıza bekliyoruz. İnşallah önceki maçlarda yaptığımız taktik hataları bu sefer yapmayız.

Sevgili dostlar ben yine de maça yedek bir topla gidelim diyorum. Vallahi bizim Emmioğlu Deniz’in sağı solu belli olmaz benden uyarması!…

NoT: Bu yazım 31/03/2008 yılında Bozkır Postası Gazetesi’nde yayınlanmıştır.

http://www.bozkirpostasi.com.tr/index.php?page=kose&id=4&xid=121

Muammer TUNAHAN

Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

21 Şubat 1959’da oynanan İzmirspor-Beykoz maçıyla başlayan Birinci Futbol Ligi, 2001-2002 sezonundan bu yana Süper Lig olarak düzenleniyor.

Ligde 1979-1980 sezonunda Trabzonspor, 12 galibiyet elde ederek şampiyonluğa ulaşırken, 1989-90 sezonunda ise Malatyaspor, aynı sayıda galibiyet almasına karşın ligden düşen 5. takım olmaktan kurtulamadı.

Lig geçmişinde puantaj olarak en çekişmeli sezon 1980-1981 oldu.

Takımların galibiyet sayıları birbirlerine o kadar yakın oldu ki, ligi ikinci sırada tamamlayan Adanaspor 34 puan toplarken, düşen Rizespor’un ise 29 puanı vardı.

Lig tarihine damgasını vuran ’Üç Büyükler’ içinde ligi eksi averajla tamamlayan tek büyük takım Beşiktaş olarak kayıtlara geçti.

Siyah-beyazlılar, 1975-1976 sezonunda ligi 11. sırada tamamlarken, 25 gol atıp, kalesinde 32 gol gördü. Böylece eksi 7 gol averajıyla ’Üç Büyükler’ arasında ligi bugüne dek eksi averajla tamamlayan tek takım oldu.

Bu arada Fenerbahçe ise 1990-1991 sezonunda ligi 53 gol atıp, 53 gol yiyerek, sıfır (0) averajla kapattı.

Küme Düşmekten Kılpayı
Lig tarihinin 17 kezle, Galatasaray ile birlikte en çok şampiyon olan takımı Fenerbahçe, 1980-1981 sezonunda küme düşmekten gol averajıyla kurtuldu.

Rizespor’un 29 puanla ligden düştüğü sezonda, Fenerbahçe; Altay, Adana Demirspor ve Boluspor ile birlikte aynı puanı toplayarak, gol averajıyla ligde kaldı.

Dört Büyükleri Devirenler
Lig tarihinde, ’Dört Büyükler’ olarak adlandırılan Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor’u, aynı sezonda yenebilen sadece 3 ekip bulunuyor.

1987-1988 sezonunda Malatyaspor, kendi sahasında Galatasaray’ı 3-1, Beşiktaş’ı 5-3, Fenerbahçe’yi 1-0, deplasmanda da Trabzonspor’u 3-2 yendi.

2001-2002 sezonunda Ankaragücü, kendi evinde Galatasaray ile Fenerbahçe’yi 2-1, Trabzonspor’u 4-2 yenerken, Beşiktaş’ı İstanbul’da 2-1 mağlup etti.

2006-2007 sezonunda ise Bursaspor, kendi evindeki maçlarda Trabzonspor’u 2-1, Beşiktaş’ı 3-0, Galatasaray’ı 2-0, deplasmanda da Fenerbahçe’yi 1-0 yendi.

Şampiyon Galatasaray
Lig tarihinde en fazla puan farkıyla şampiyonluğa ulaşan takım Galatasaray oldu.

Sarı-kırmızılı ekip 1987-1988 sezonunda 90 puanla mutlu sona ulaşırken, 2. sıradaki Beşiktaş 78 puanda kaldı. Aradaki 12 puanlık fark, şimdiye dek şampiyonla ikinci arasındaki en fazla puan farkı olarak tarihe geçti.

Ligin geride kalan 52 sezonunda şampiyonlar 3 kez gol averajıyla belli olurken, düşen takımlar da 9 kez yine gol averajıyla ortaya çıktı.

1984-1985 sezonunda Fenerbahçe ile Beşiktaş ligi 50’şer puanla tamamlarken, gol averajı daha iyi olan sarı-lacivertli ekip şampiyonluğa ulaştı.

1985-1986 sezonunda ise Beşiktaş, 56 puanla Galatasaray’ın gol averajıyla önünde ligi en önde tamamladı.

1992-1993 sezonunda da Galatasaray, bu kez Beşiktaş’ı 66 puan ve averajla geçmeyi başardı ve şampiyonluğu kucakladı.

Lig tarihinde ayrıca 9 kez de ligden düşen takımlar gol averajıyla belirlendi. Derbi Kralı Beşiktaş

Beşiktaş, bir sezonda ezeli rakiplerini her iki maçta da yenen tek takım olarak tarihe geçti.

Siyah-beyazlılar, şampiyonluğa ulaştıkları 2002-2003 sezonunda Fenerbahçe’yi 1-0 ve 2-0, Galatasaray’ı her iki maçta 1-0’lık sonuçlarla geçerek, 4 derbi maçı da kazandı.

’’Kara Kartallar’’ ayrıca, bu 4 maçta kalesinde hiç gol görmeyerek, ayrı bir rekora imza attı.

Kanadı Kırık Kartal
Beşiktaş, 2003-2004 sezonundaki ilginç performans grafiğiyle sevenlerine adeta kabus yaşattı.

Sezonun ikinci yarısına en yakın takipçisi Fenerbahçe’nin 8 puan önünde namağlup lider başlayan Beşiktaş, ikinci yarıdaki inanılmaz düşüşüyle sezonu şampiyon bitiren ezeli rakibinin tam 14 puan gerisinde, 3. sırada kaldı.

17 maçlık 2. yarıda tam 8 yenilgi birden alan siyah-beyazlılar, böylece lig tarihinde iki devre arasında en büyük düşüşü gerçekleştiren şampiyon adayı takım olarak kayıtlara geçti.

Nöbetçi Golcü Kral
Süper Lig’in 2007-2008 sezonundaki ’’Gol Kralı’’ Fenerbahçeli Semih Şentürk, bu unvanı ilginç biçimde eline geçirdi.

Sezonu 17 golle tamamlayarak, kariyerinde ilk kez bu unvanı alan Semih, birçok maçta oyuna sonradan girmesine rağmen attığı kritik gollerle takımına büyük katkı yaptı ve adı ’’Nöbetçi Golcü’’ye çıktı. Semih, adı geçen sezonda ligde çeşitli zaman dilimleri içinde toplam 27 maçta forma giydi. Bunlardan 17’sinde ilk 11’de sahaya çıkan Semih, toplam 17 gol attı.

İşte O Anons
Süper Lig’de geride kalan 2009-2010 sezonunda Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı’nda anons skandalı yaşandı.

Ligin 34. ve son haftasına en yakın takipçisi Bursaspor’un 1 puan önünde lider giren ve son hafta kendi evinde ağırladığı Trabzonspor’u yenmesi durumunda 18. şampiyonluğunu ilan edecek Fenerbahçe, dramatik bir sonla sevenlerini adeta kahretti.

Trabzonspor ile 1-1 berabere kalan Fenerbahçe, Bursaspor’un kendi evinde Beşiktaş’ı 2-1 yenmesiyle şampiyonluğu, tarihinde ilk kez bu başarıya ulaşan Bursaspor’a kaptırdı. la neden oldu.

Geçtiğimiz yıl sın maçta şampiyonluğu Bursaspor’a bırakan Fenerbahçe bu yıl tüm rekorları kırarak 18. şampiyonluğunu kazanarak ligin ilk ve son şampiyonu oldu.

Muammer TUNAHAN

Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

“Kim Müslüman bir kişinin hakkını yalan yemin ile alırsa, Allah ona Cehennemi vacib, Cenneti ise haram kılar.”

Bir adam dedi ki: “Ya Resulallah bu az bir şey olsa da mı?”

Buyurdu ki: “Misvak ağacından bir dal parçası olsa bile…”

(Müslim)

Haşim AKIN
Halil Bahçeci İlköğretim Okulu
Uzman Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Öğretmeni
Karatay- KONYA
(1991 Selçuk İlahiyat)

© www.muammertunahan.com

Türk siyaseti ve sporu kendine özgü kurallarla ağır aksak devam etmektedir. Kendine özgü dedim çünkü: Bir başka ülkede eşi ve benzerine rastlanamayan ilginçlikler söz konusudur.
Şöyle akşam siyaset ve spor haberlerine bir bakın göreceğiniz manzara hep aynıdır. Son günlerin siyaset ve spor kulislerinde hep kendi tarafını şirin gösterme gayretlerinin sergilendiğini göreceksiniz. Neden mi? birisinde seçimler yaklaştı, diğerinde ise düşme çıkma planları yapılmakta bu arada yanlış bir hareketle ufak bir tökezleme bütün hesapları altüst edebilir.

Sporda da siyasete de birinin rahat hareket etmesinden hoşlanmazlar hep durumlar dengeli gitsin isterler bir taraf biraz geri kaldı mı çare hazır diğerini frenlemek. Müdahaleler zayıfların en güzel limanlarıdır. Zayıflar derken yarışta geri kalanları kastediyorum.

NoT: Bu yazım 21/04/2009 yılında Bozkır Postası Gazetesi’nde yayınlanmıştır

http://www.bozkirpostasi.com.tr/index.php?page=kose&id=4&xid=451

Muammer TUNAHAN

Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

Meram Kozağaç Spor müsabakaya; 1 Mustafa BOZ, 2 İbrahim AKGÜL, 3 İzzet TATIŞ, 4 Hasan ADIYAMAN (Kaptan), 5 Ali ADIĞÜZEL, 6 Mehmet GEDİK, 7 Hasan Kesten, 8 Recep Tayyip TEMUR, 9 Ali Cengiz TATAROĞLU, 10 Ali TUNCER, 11 Tahir ŞANLI

12 Hasan GENCER, 13 Mustafa CEYLAN, 14 Mehmet Faruk GÜZEL, 15 Ali BOZKUŞ, 16 Muhammet GENÇAY

Teknik Sorumlu: Kürşat ÖZYÜREK

Goller: 10. dakika Hasan KESTEN ve 20. dakika Ali TUNCER

Muammer TUNAHAN

Meram Kozağaç Spor Kulübü Başkanı

Mail: muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

Levent hocama Allah’tan rahmet, kederli ailesine ve tüm eğitim çalışanlarına da baş sağlığı diliyorum.

Muammer TUNAHAN

Meram Gödene Toki İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com