Muammer Tunahan

Yeni dünya düzeninde kuralar çekildi Kimler geçti sınıfi, kimi kiminle eşleşti? İslâm’a karşı fesat tohumları çoktan ekildi Osmanoğlu gideli yüzyıl oldu, peki ne degişti? Aktörler değişmiyor, fakat rolleri birazcık farklı Ne fark eder, hep katliam,Afgan,Filistin ve Iraklı Değeri Müslumanın hiçbir yerde, Avrupalı meraklı Uyanın ikibin ondayız Neden bizler hep sondayız?

Yaylar serindir, pınarlar buz gibi akardı Sari çicek,  mor menekse buram buram kokardı Genc kızları boduc elde, filketesini takardı Pınarları boldur, suları soguk birden içilmez..

Ummada yüzerken deryaya daldım, Hayat mektebi zor idi sınıfta kaldım, Garb-ı Diyarın insanından dersimi aldım, Ben giderken ebedi âleme, ararlar beni… Yasam burada bitti, zor dayan, dayanabilirsen, Derin uykuya dalmış, uyuyor, uyan uyanabilirsen, Er meydanî yok ki, güreş tutup, soyun soyunabilirsen, Ben mecmula yolcu oldugumda, sorarlar beni…

Canım Fenerbahçe’ye Kaldı koca derbiye, günler değil saatler Aziz Başkan etmez yanlış boş vaatler Amatör dallarda hepsi altın, gümüş atletler

Bayramdan birkaç gün önce internetten gurbetteki bir arkadaş ile hoş beş ederken “Bayramda ne yapacaksın?” diye sordum. Keşke sormasaydım. —Gurbet elde bayram olur mu? Diye dokunaklı bir cevap verdi. Bu cevap beni öğrencilik yıllarına götürdü: “Arkadaşlardan biri parasızlıktan bayramda memleketine gidememiş şehirde yapayalnız kalmış.

Urumci de katliam var, kan revan içinde sokaklar İnsanlıktan hiç mi nasibini almamis? Çinli alçaklar Yıl iki bin dokuz, özgür dünya seyrediyor katliamı Paramparça cesetler, hertafta ürpertiyor insanı…

Selam ola sılaya Yine yeşillenmis, canım Bozkırım bağlararı, Yıllardır bize meskan oldu artık gurbet elleri Kokusunu, hisseder gibiyim yediveren gulleri Kara tiren goturmuyor, hasretimi bitirmiyor

Haydar dağı yine başında pare, pare çokmuş duman, Gurbet eller mesken, oldu bize, vermiyor hiç zaman Ne kimseden, yardım bekle, ne de için çek of, aman, aman Gurbet eller kahır dolu,bilinmiyor sağı solu…..

Sevenlerin,yanliz birakmaz,sevgili son yolculugunda, Ne oldu neler oldu,ulsilsmiyor karli daglarin, dorugunda, Sanki,helikopter degildi,kirimizi kananatli yarasa,bu illet Degerini daha iyi anlar,yoksun artik,ardindan bu millet

Can kardesim,çıkmis gidiyor son yolculuga, Koşar adimlarlarla, doslar,soluk, soluga Vakit cok erken degilmi, can dostum, Muhsin,? Dargınlıklar bitsin artik, kim neden küsssün

Aman vermez karlı daglar aldı bir dostu, Gül,goncadan, buyumezmi, kim,kime küstü? Kalkmaz kolum, vurmaz mizrab, üç telli sustu Selam olsun dostuma, tilkiler bürümüs kuzu postuna.

Gitme bizi bırakıp ta yalnız, ah Muhsin gardaş Sıran mı, geldi ki etmeden iki yarenlik dost, sırdaş Karlı dağlar aman vermiyor ki, görelim dostun, halini Sırra kadem mi bastı sanki kime soram sualimi.

Çok uzaklardan; ALP DAĞLARINDAN (İsviçre), ekmek kavgası için uzaklara göç etmiş, memleket hasreti çeken Bozkır aşığı yüreğin hayat mücadelesini, kalp atışlarını, duygu ve düşüncelerini paylaşmak siz okuyucularımla tanıştırmak istiyorum. Memleket hasretini kendi dilinden aktarmak istiyorum.