Muammer Tunahan » Mehmet Emin Karabacak

Sınavlara Hazırlanma da Aileye Düşenler

tunahan — Wed, 25 Nov 2009 08:17:12 +0000

Çocuklarımız her yıl olduğu gibi bu yıl da, Parasız Yatılılık ve Bursluluk Sınavı (PYBS) , Seviye Belirleme Sınavı (SBS) ve Üniversiteye giriş sınavı olan YGS ve LYS’ ye gireceklerdir.

İlköğretim 5. sınıflar ile lise 1, 2 ve 3 sınıfta okuyan öğrenciler PYBS’ YE 2 Mayıs 2010’da gideceklerdir.

İlköğretim 6.sınıflar 12 Haziran 2010, 7.sınıflar 6 Haziran 2010 ve 8.sınıflarda 5 Haziran 2010’da PYBS ve SBS’ ye gireceklerdir.

Lise son sınıf ve mezun öğrenciler de YGS’ye11 Nisan 2010 da, LYS’ ye de LYS–1 (Matematik-Geometri), LYS–5 (Yabancı Dil) 19 Haziran, LYS–4 (Sosyal Bilimler) 20 Haziran, LYS–3 (Edebiyat-Coğrafya) 26 Haziran, LYS–2 (Fen Bilimleri) 27 Haziran 2010’da gireceklerdir.

Sınava hazırlanan çocukların anne babalarına düşen görevleri şu şekilde sıralayabiliriz:

Çocuklar; okulda ve sınavlarda daha başarılı olmaları için planlı olmak zorundadırlar. Planlı ders çalışmak demek; neyi, nerede, ne zaman, nasıl ve ne şekilde yapacağını bilmek demektir. Yani çalışacağı dersin, oynayacağı oyunun ve seyredeceği televizyonun zamanı bellidir. İyi bir ders çalışma planında hem etkili ders çalışmaya hem de kendine ayıracak zamanı vardır. Bu konuda aileye düşen görev; çocuğun ders çalışabileceği uygun bir ortam ve plana uyup uymadığını kontrol etmektir.

Aileler, çocuklarının girecekleri sınavlarda sınavlara uygun kitaplar almalıdırlar. Bu kitapların içinde geçmiş yıllarda çıkmış sorulara ait kitap da olmalıdır. Çocukların bu kitaplara çalışmaları teşvik edilmelidir.

Çocukların sınavlarda başarılı olmasının bir diğer yolu da okul derslerine iyi çalışmalarıdır. Çünkü SBS ve DPY-B sınavlarında çocuğun okuduğu sınıfın müfredat programından soru sorulmaktadır. Üniversite sınavlarının birinci bölümde lise 1, ikinci bölümde ise daha çok lise 3. sınıf konularında sorular sorulmaktadır. Yine çocuklar okuldaki ders notlarını yüksek tutmaları sağlanmalıdır. SBS ve YGS puanın hesaplanmasında notların önemi çok büyüktür. Aileler çocukların okul derslerine çalışmaları ile notların yüksek tutulmasında konusunda gereken hassasiyeti göstermeleri gerekir.

Çocukların sınavlarda başarılı olmak için bol kitap okumalıdırlar. Yeni sınav sisteminde sorular % 60 civarında yorumlamaya dayalıdır. Sınavlarda yorumlama yeteneği gelişmiş çocukları daha başarılı olduğu bir gerçektir. Aile olarak çocukların seviyelerine uygun kitap almalar ve kitap okumayı alışkanlık haline getirmeler sağlanmalıdır.

Çocukların sınavlarda başarılı olmaları için beslenmeleri dikkat etmeleri gerekir. Bu konuda aile; çocukları okula kahvaltı yapmadan göndermeyeceği gibi sağlıklı beslenmeleri içinde dikkat etmeleri gerekir. Bunu yanında çocukların ruhsal gelişimlerine ve psikolojilerine de dikkat edilmelidir. Çünkü ruhsal gelişimlerini sağlıklı tamamlayamamış çocuktan başarı beklemek gerçektende zor. Sınava hazırlanan bu çocukların psikolojilerin iyi tutulması gerekir. Depresyona girmiş bir çocuktan nasıl bir başarı beklenemeyecekse üzerinde sürekli ders çalışma ve sınav konusunda psikolojik baskı olan çocuktan da başarı beklenemez.

Sonuç olarak çocukların sınavlara hazırlanmasında; planlı çalışmalarını, okul derslerini ihmal etmemelerini, notları yüksek tutmalarını, seviyelerine uygun bol bol kitap okumaları sağlanmalıdır. Bunun birlikte çocukların sınav kaygısını artıracak konuşmalardan uzak durmak ve onların başarıları için dua etmek gerekir.

Mehmet Emin Karabacak

Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uzmanı

m.emin.karabacak@hotmail.com

www.muammertunahan.com

Çocukların Başarısını Artırma da Aileye Düşen Görevler

tunahan — Fri, 25 Sep 2009 12:45:22 +0000

Bizler anne baba olarak çocuklarımızın okulda ve toplumsal hayatta başarılı olmalarını isteriz. Çünkü bizler üzerimize düşeni fazlasıyla yaptığımızı düşünürüz. Onun içinde “yemedim yedirdim, giymedim giydirdim…” gibi sözlerini hiç ağzımızdan düşürmeyiz. Çocukların sadece karınlarını doyurmak, üstlerini giydirmek ve okul ihtiyaçlarını karşılamakla görevimizin bittiğini sanıyoruz. Oysa çocukların fiziksel ihtiyaçlarının yanında duygusal ve psikolojik ihtiyaçlarının da olduğu unutulmamalıdır.

Çocukların okulda başarılı olmaları aile tutumlarına bağlıdır. Çocukların okul başarılarını artırmak için aileye düşen görevlerin bazılarını şu şekilde sıralayabiliriz:

Çocuk sabah kahvaltısı yapmadan okula göndermemeli.

Çocuğu okula temiz, moralli ve zamanında göndermeli.

Çocuğa evde huzurlu ve mutlu bir ortam sağlanmalı.

Çocuğa evde ders çalışacak uygun bir ortam sağlanmalı.

Çocuğun okulla ilgili anlattıkları can kulağıyla dinlenmeli.

Çocuğa sürekli ders çalış demek yerine planlı ders çalışması sağlanmalı.

Çocuğun bilgisayar başında fazla kalması ve aşırı televizyon seyretmesi engellenmeli.

Çocuk, yemek yerken ve ders çalışırken kesinlikle televizyon kapalı tutulmalı.

Çocuğun başarısı uygun bir şekilde ödüllendirilmeli.

Çocuk düşük not aldığı zaman aşırı tepki gösterilmemeli.

Çocuğun yaşına uygun sorumluluklar verilmeli.

Çocuğun yeteneklerinin üstünde beklentiye girilmemeli.

Çocuğun olumsuz davranışlarından çok olumlu davranışları görülmeli.

Çocuğun benlik saygısını etkileyecek eleştirilerden kaçınılmalı.

Çocuğa yaşından küçükmüş gibi davranılmamalı.

Çocuk adına çocuğun işleri yapılmamalı.

Çocuğu başka çocuklarla ve kardeşleriyle kıyaslanmamalı.

Çocuğun uygun olmayan arkadaşları çocukla konuşulmalı.

Çocuğa güven ve destek konusunda her zaman yanında olduğu hissettirilmeli.

Çocuğun korkularını hafife alınmamalı ve saygı duyulmalı.

Çocuğa karşı sevgiyi sözle birlikte beden diliyle de gösterilmeli.

Çocukla nitelikli zaman geçirmeli.

Aileyi etkileyen olumsuzlukların çocuğu da etkileyeceği unutulmamalı.

“Benim zamanımda, ben senin yerinde olsaydım” gibi uzun uzun nasihatlerden kaçınılmalı.

Çocuğa karşı sabırlı ve anlayışlı olunmalı.

Çocukla iletişim kurarken çocuğun ruh hali ve psikolojik durumu göz önünde bulundurulmalı.

Çocuğa kesinlikle beddua etmemeli ve çocuk için hayır dua edilmeli.

Çocuğun sadece okul başarısı değil, duygusal, karakter ve kişilik gelişimleriyle de ilgilenilmeli.

Çocuğun öğretmenleriyle iletişim kurularak öğretmenlerinin önerileri dikkate alınmalı.

Çocukların sağlık sorunlarının yanında psikolojik sorunlarıyla da ilgilenmeli. Bu konuda gerekirse okullardaki Rehber Öğretmenlerinden yardım alınmalı.

Sonuç olarak çocukların okul başarısını artırmak için yalnız annenin yada babanın desteği yeterli olmadığı, her ikisinin birlikte gereken desteğin vermesi gerektiği unutulmamalıdır.

Dünyanın en değerli varlıkları olan çocuklarımızın okulda ve toplumsal hayatta başarılı olmaları dileğiyle…

Mehmet Emin Karabacak
Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uzmanı

m.emin.karabacak@hotmail.com
Not: Bu makale www.bozkirpostasi.com.tr gazetesinden alınmıştır.

Çocuklarda Okul Korkusu

tunahan — Tue, 22 Sep 2009 19:27:57 +0000

Okul korkusu, çocuğun şiddetli bir endişeyle okula gitmeyi reddetmesi ve okula karşı isteksiz olması demektir.
Okul korkusu, çocuğun okula gitme zamanı gelince açık anksiyete ve panik durumlarının görülmesidir.
Okul Korkusunun Sebepleri
Okula yeni başlayan anasınıfı ve 1. sınıf çocukların okul korkusunun temelinde; yeni bir ortam, anneden ayrılma, içe kapanıklık, bağımlı kişilik, kalabalık korkusu gibi sebepler yatmaktadır.
Ergenlik döneminin başlangıcı olan 11–14 yaşlarındaki çocukların okul korkusunun temelinde de başarısızlık, olumsuz arkadaş ilişkileri, öğretmen tutumları, aile içi iletişim, şiddet, kavga gibi nedenler yatmaktadır.
Lise öğrencisinde görülen okul korkusunun temelinde ise psikolojik ve ruhsal sorunlar yatmaktadır.
Okula yeni başlayacak olan çocuklar, anne-babasıyla birlikte okul ihtiyaçlarını büyük bir heyecan içindede alıp okulun açılmasını sabırsızlıkla beklerler. Okulun açılacağı günün erken kalkıp erkenden okula giderler. Okula giden çocuk okulda tanımadığı çocuklar, anne babalar, öğretmenlerle karşılaşır.
Yeni bir ortamla karşılaşan çocuk hayalini kurduğu okulda ilgi ve sevgi bekler fakat okul ana baba günü olduğu için herkes kendi derdindedir. Hele 40 dakika sırada oturmak çocuk için geçmeyecek bir zaman olarak algılanır. Kendince umduğunu bulamayan çocuklar teneffüse çıkınca anne-babasına eve gitmek için anne babaları da okulda kalmak için ısrar ederler. O gün anneleriyle sınıfa girip çıkan çocuklar eve geldikleri zaman okula gitmeyeceğini söylerler. Çocuğun okula gitmesi için üzerine gidildikçe de açık anksiyete ve panik durumlar görülmesi çocukta okul korkusu başladığını gösterir.
Çocuğun Şikâyetleri
Okula gitme zamanı yaklaştıkça çocuğun baş ağrısı, karın ağrısı, bulantı, kusma, ishal, mızmızcılık ve tedirginliği artacaktır. Okula gitmesi için çocuk zorlandıkça, kaygıları artacağı gibi huysuzlanması, bağırması ve ağlaması da artacaktır.
Ailesi tarafından yapılan korkutmalar, dayaklar, alttan almalar ve yalvarıp yakarmalar fayda sağlamayacaktır. Bu durumu gören aileler çocukların sıkıntılarının fizyolojik bir rahatsızlık olarak algıladıkları için çocuğun okula gitmemesine izin verilir. Okula gitmeyeceğini anlayan çocuğun bütün ağrıları birden geçer ve hiçbir şey olmamış gibi günlük hayatına devam eder.
Neler Yapılmalı
Çocuğun evde kalış süresi uzadıkça okula dönüşte o oranda güçleşeceği için çocuğa; okula gitme konusunda ödün verilmemeli.
Nasıl ki dişi ağrıyan kişinin dişçiye gitmekten başka çaresi olmadığı gibi, çocuğunda okula gitmekten başka çaresinin de olmadığı anlatılmalı.
Çocuğun şikâyetleri ne kadar çok olursa olsun, çocuğu okula götürmek çözümün yarısıdır.
Çocuğun ilk günlerdeki şikâyetleri anne-babasının okula gitme konusundaki kararlı ve tutarlı tutumu karşısında zamanla azalacaktır.
Çocuk sınıfa girmek istemese de çocuğu eve götürmek yerine okulun bahçesinde kalması sağlanmalı.
Çocuğun okul korkusu, ayıplanmadan, eleştirilmeden ve başka çocuklarla kıyaslanmadan saygı duyulmalı.
Çocuğun okul korkusunun temelinde ailevi bir sebep varsa çocukla olumlu bir iletişim kurularak birlikte değerlendirilmeli.
Çocuğun okul korkusunun temelinde okulla ilgili bir problemi varsa öğretmeni ve okul idaresi ile işbirliği içinde olunmalı.
Bütün bunlara rağmen hala çocuğun okul korkusu devam ediyorsa okullardaki Rehber Öğretmenlerden (Psikolojik Danışman) yardım alınmalı.
Sonuç olarak okul korkusu olan çocuğa bağırıp çağırmadan, yalvarıp yakarmadan okula gitmekten başka çaresi olmadığını anlatmanız ve davranışlarınızla da kararlı ve tutarlı bir şekilde göstermeniz yeterli olacaktır.

Mehmet Emin Karabacak
Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uzmanı

m.emin.karabacak@hotmail.com
Not: Bu makale www.bozkirpostasi.com.tr gazetesinden alınmıştır.

Çocuklarımız Girecekleri Sınavlara Nasıl Çalışmalı?

tunahan — Tue, 10 Mar 2009 22:06:08 +0000

Çocuklarımız, Devlet Parasızlık Yatılılık ve Bursluluk Sınavı, Seviye Belirleme Sınavı, Ortaöğretim Kurumlar Sınavı ve Öğrenci Seçme Sınavı’na gireceklerdir. DPY-B sınavına 5, 6, 7, 8, 9, 10, ve 11.sınıflarda okuyan öğrenciler, SBS’ye 6 ,7 ve 8.sınıf öğrencileri, ÖSS’ye ise lise son sınıf ve mezun olmuş öğrenciler girecektir
Çocuklarımız bu sınavlarda başarılı olmak için nasıl çalışmalıdırlar:
Planlı Çalışma:
Plansız çalışmayı Descartes:“Ülke ülke dolaşıp hazine arayan kimseye benzer” der. Onun için okulda ve sınavlarda başarılı olmanın birinci kuralı planlı ders çalışmaktır. Planlı ders çalışmak demek; neyi, nerede, ne zaman ve ne şekilde yapacağını bilmek demektir. Yani çalışacağı dersin, oynayacağı oyunun, ve seyredeceği televizyonun zamanı bellidir. İyi bir ders çalışma planında hem etkili ders çalışmaya hem de kendine ayıracak zamanı vardır.
Tekrar Yapma:
İnsan öğrendiklerinin yaklaşık %50’sini bir saat içinde, %70’ini bir gün içinde, %80’inin bir hafta içinde, geriye kalan %20’sinin %10’nunda bir ay içinde unutmaktadır.
Sınava hazırlanan çocuklarımızın bilgilerini unutmamaları için başta konuyu iyi öğrenmeleri gerekir. Öğrendikleri konuyla ilgili bol bol test çözmeleri ve tekrarı iyi yapmaları gerekiyor. Çünkü belli aralıklarla tekrar edilmeyen bilgiler unutulacaktır.
Çocukların yıllık planında Kasım ve Aralık ayında haftanın bir gününü, Ocak ve Şubat ayında haftanın iki gününü, Mart ve Nisan ayında haftanın üç gününü, Mayıs ayında da haftanın dört gününü tekrara ayırması gerekir. Haziran ayını ise son on yılın çıkmış sorularına ayırması gerekir. Ayrıcana çocuklarımızı haftada bir deneme sınavı çözmeleri teşvik edilmelidir.
Kitap Okuma:
Çocuklarımızı sınavlarda başarılı olmalarının bir yolu da her gün azda olsa kitap okumalıdırlar. Sınavlarda soruları anlamada ve yorumlamada daha pratik olmak için kitap okumayı alışkanlık haline getirmelidirler. Çünkü bu gibi sınavlarda her soruya bir dakika verilmektedir. Bu bir dakika içinde hem soru okunup cevaplanacak hem de bu cevabı optik forma işaretlenecektir. Bunu geliştirmenin en pratik yolu bol bol test çözme ve kitap okumadır.
Bilindiği gibi sınavlarda çok ders çalışanların değil de planlı ve proğramlı bir şekilde ders çalışıp, çalışma sonlarında tekrarı iyi yapanların ve kitabı çok okuyanların kazandığı bir gerçektir.
Sonuç olarak çocuklarımızı sınava hazırlamada, planlı olmalarını, tekrarı iyi yapmalarını, bol bol test çözlerini, ders çalışırken tv ve müziği kapalı tutmalarını, beslenmelerini dikkat etmelerini sağlamalıyız. Bunun yanında çocukların sınav kaygılarını artıracak konuşmalardan uzak durmak ve onların sınavlarda başarılı olmaları için Allah’a dua etmeliyiz.

Mehmet Emin Karabacak
Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uzmanı

m.emin.karabacak@hotmail.com
Not: Bu makale www.bozkirpostasi.com.tr gazetesinden alınmıştır.

Altını Islatan Çocukların Tedavileri

tunahan — Sun, 01 Mar 2009 20:07:22 +0000

1. Çocuğun altını ıslatma kronikse (hem gece hem de gündüz altını ıslatıyorsa) hemen bir doktora götürülmelidir. Doktorun verdiği ilaç üç hafta kullanılmalı, fayda görülmezse ilaç kesilmeli ve tekrar doktoruna başvurulmalıdır.

2. Çocuğa zamanında uygun bir şekilde tuvalet eğitimi verilmelidir.

3. Çocuğa tuvalet eğitimi verilirken katı disiplin uygulanmamalı. Çocuk tuvaletini yapmadığı zaman ya da altına yaptığı zaman çocuğa verilecek aşırı tepki, çocukta ileri yaşlarda Obsesif-Kompulsif (Saplantı-Zorlantı) hastası olabilir. Bu çocuklar ileri yaşlarda aşırı titiz olduğu gibi kuşkucu (ocağı kapattım mı, kapıyı kilitledim mi, pencere açık mı …) kişiliğe bürünmesine sebep olacaktır. Bunu temelinde de altına yapan çocuklara aşırı tepki göstermekle beraber tuvalette zorla götürme, başında da yapması için baskı yapma vardır.

4. Çocukla her zaman olduğu gibi olumlu iletişim kurulmalı ve çocuğa bunu geçici olduğu anlatılmalı, isterse bunu kendisinin yenebileceği anlatılmalıdır.

5. Çocuğun altını ıslatması nedenine göre hareket edilmelidir.

6. Çocuğun idrar yolları kaslarını geliştirme egzersizleri yapılmalıdır (çişini yaparken şimdi tut, bırak diye birkaç defa egzersiz yapılabilir).

7. Çocuğun altını ıslatmasına neden olabilecek aşırı yorgunluktan korunmalıdır.

8. Bu çocukların gündüzleri ayakları sıcak tutulması gerektiği gibi geceleri de üstlerinin açılmamasına dikkat edilmelidir.

9. Çocuğun çişini tuvalete yapması teşvik edilmelidir.

10. Çocuğun idrar yolları kaslarını geliştirmek için çişi gelen çocuğu alelacele tuvalete götürülmemelidir. Çişi gelen çocuğa belirli bir süre (bugün 5 saniye, yarın 10 sn gibi) tutması öğretilmelidir.

11. Çocukları yatmadan önce aşırı sıvı tüketiminde uzak tutmalıdır.

12. Çocuk yatmadan önce tuvalete gitme alışkanlığı kazandırılmalıdır.

13. Çocuğun geceleri korkmasına sebep olabilecek film, masal, hikâye ve koşuşmalardan uzak tutmalıdır.

14. Çocuklarda gece altını ıslatma iki defa olmaktadır. Bu kasların gevşemesine sebep olacak derin uykunun eşlik ettiği yattıktan hemen sonraki saat ile kalmaya yakın zamanki saat içinde yapmaktadırlar. Çocukların çişlerini yapmalarına yakın bir saatte tuvalete kaldırılmalıdır. Tuvalete getirip götürme de çocuk uyanık olmasına dikkat edilmelidir.

15. Altın ıslatan çocukla alay edilmemelidir. Altını ıslatan çocuğun altı hemen değiştirilmelidir. Amaç çocuğu pislikten nefret ettirme, temizlikten haz duyması sağlamaktır.

16. Kardeş doğumundan sonra çocuk ihmal edilmemelidir. Kardeşinin yanında bebeğin altını değiştirirden dikkatli olunmalıdır. Çocuğa kendisi için bu işin yorucu olduğu anlatılmalı; amaç çocuğu altına yapmasını önlemektir.

17. Çocuğu psikolojik yıkımlardan uzak tutmaya çalışmalıdır (ölüm kaza, ayrılık…..).

18. Yine her zaman olduğu gibi tuvalet eğitiminde de kararlı ve tatarlı olunmalıdır.

19. Çocuğun yaşına ve seviyesine uygun ödüller verilemeli.

Çocuğa verilebilecek ödül şekillileri:

Takvim Yöntemi: Bu yöntemde çocuk altını ıslattığı gün için duvar takvimine yağmur, bulut, şemsiye resmi, altı kuru kaldığı gün içinse güneş, gül, sevdiği şeylerin resimleri yapılır. Bu işi çocuğun kendisi yapması gerekir. Ay sonunda takvimde kuru kaldığı gün diğer günlerden fazla ise çocuğa ödül verilir tersi ise ödül verilmez.

Boncuk Yöntemi: Bir kavanoz bir ay günü kadar boncukla doldurulur. Çocuğun altı kuru kaldığı zaman boş bir kavanoza o boncuklardan her gün için bir tane koyar. Ay sonunda doldurduğu kavanozdaki boncuk sayısı diğer kavanozdaki boncuk sayısından fazla ise çocuğa ödül verilir.

Mehmet Emin Karabacak

m.emin.karabacak@hotmail.com
Not: Bu makale www.bozkirpostasi.com.tr gazetesinden alınmıştır.