12 Eylül’de Hüseyin Kurumahmutoğlu’nu Unutma!..
–Mamak Zindanlarında Sabah namazını eda ederken kafasına dipçikle vurularak şehit edilen Hüseyin Kurumahmutoğlu’nun aziz hatırasına…
14 Temmuz 1987. Bir yiğit, bir şehit gömdük toprağa…
O, Ayhan Bülbül gibi, Artova’lı Davut gibi ve daha nice niceleri gibi komunist kurşunlarıyla düşmedi yere. Onun yolculuğu evinde sıcak yorgandan da olmadı. Mustafa, Fikri, Cevdet; onaltı, onaltı kurban gibi yağlı urgandan da olmadı.
14 Temmuz 1987. Bir yiğit, bir şehit gömdük toprağa. Onun hikâyesi apayrı, onun hikâyesi bambaşka.
Memleketi; Bafra
Adı; Hüseyin, soyadı; Kurumahmutoğlu
Son ikâmetgâh adresi; Mamak zindanlarıydı. O da diğerleri gibi vatanı, milleti, bayrağı, dini ve devleti için mücadele vermişti. Vermişti, lâkin uğrunda mücadele ettiği devletinin kanunlarını hırsız feneri gibi kullanan fırsatçılar; istedikleri tarafı aydınlatmışlar, Hüseyin’i ise zindana atmışlardı. Bu uzun mahkumiyet başka türlü bitmezdi. Teselliyi her zaman olduğu gibi zindanda da yerlerin, göklerin, gerçek adaletin sahibi Mevlâ’ya teslimiyette bulmuştu.
İşkenceler, o Allah’sız ellerin yaptığı işkenceler öldürmemişti Hüseyin’i, öldürmemişti.. Öldürmemişti amma; o gün, o gün yine, yine başında takkesi Allah’ın divanına durmuştu. Başında takke vardı. Takke yasak, takke yasaktı. Onun yönü Kıble’de, onun gönlü Mevlâ’da, o herşeyden habersiz, o dünyadan, o dünyadan uzaktı…
Hüseyin Kurumahmutoğlu 14 Temmuz 1987 günü Mamak zindanlarında sabah namazını eda ederken bir askerin arkadan kafasına dipçik vurması suretiyle şehit olmuştur.
Allah(c.c.) rahmet eylesin!
Hüseyinler Ölmez
İzimiz olacak hep onun izi,
Ne desem nafile bu imiş yazı
Bu dünyada yarım kalan namazı
Cennet-i Ala ‘da kıldı Hüseyin
Muradı Firdevs’te aldı Hüseyin.
Hak yolda yürüdü Hak yolda gitti
Hak yolda bir ömür böylece bitti.
Çiçeği burnunda babayiğitti
Ülkü bahçesinde güldü Hüseyin
Soldu Ülküdaşım soldu Hüseyin.
Hüseyin’de ne can ne nefes kaldı
Geriye bir ülkü bir heves kaldı.
Bir kanlı seccade bir de fes kaldı
Arif’i acıya saldı Hüseyin.
Öldü Ülküdaşım öldü Hüseyin
Nasıl öldü dedim nasıl ben ona
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Öldü denilmezmiş şehit olana
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Onlar yaşar amma zordur görmesi,
O kanlı seccade, o kanlı fesi,
İşte işareti işte belgesi
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Esas ölü onun kanına giren,
Kıldığı namazı ona çok gören,
Esas ölü onlar onlar geberen
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Ve siz. Ey vicdanı katı olanalar,
Vatanın kan emen biti olanlar
Her devrin köpeği iti olanlar
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Devlete değildir sözü Ozan’ın
Bu sözler Hüseyin’i Bizi ezenin
Alacagı olsun kahpe düzenin
Hüseyinler ölmez, Şehitler ölmez.
Ozan Arif
Kendi dilinden dinleyiniz
http://www.facebook.com/video/video.php?v=279011614077
İlgili olabilecek yazılar
Şimdiye kadar hiç yorum yok.