Baban Gelirse, O’na Annem Hep Seni Bekledi De!
Balıkesir’de Ali Şuriri İlkokulu karşısındaki boşlukta eski ayakkabı tamircisi, kır, pala bıyıklı bir ihtiyar olan Cevdet (Alkalp) dede vardı. Bir akşamüstü konu Çanakkale’ye gelince ağlamaya başladı. Ve devam etti
Rahmetli babam, Hafız Ali Çanakkale’de kaldığında anamın karnında yedi aylıkmışım. O’nu hiç tanımadım. Bir fotoğrafı bile yoktu. O günler çok zor günlerdi. Seferberliğin sıkıntıları, Kuvay-i Milliye zamanı, işgal yılları, kurtuluş, yokluk, sıkıntı, çocukluğumuz hep ekmek peşinde sıkıntıyla geçti.
Ama anam, benim çocukluğumdan itibaren her sokağa çıkışta, her nereye giderse yanıma gelir ve;
—Oğlum ben pazara gidiyorum. baban gelirse beni hemen çağır ha..!
—Ben teyzenlere gidiyorum. baban gelirse beni hemen çağır ha..!
—Ben komşulara gidiyorum. baban gelirse beni hemen çağır ha..!
Derdi.Anam babamı bekledi durdu. Büyüdüm, dükkân açtım. annem yine her bir yere gidişte dükkâna gelir, gideceği yeri söyler ve “baban gelirse beni çağır ha..!” diye eklerdi.
Aradan yıllar geçti. Anacığım ihtiyarladı. gene hep değneğini kaparak bana gelir ve : “Baban gelirse beni çağır ha..!” diye tembihlerdi.
Günü geldi ağırlaştı. Ölüm döşeğinde bizimle helalleşti. “Bana iyi baktınız, hakkınızı helal edin.” diyerek bana döndü yavaşça:
“Baban gelirse, o’na annem hep seni bekledi de” dedi.
Birden irkilerek doğruldu ve kapıya doğru gülümseyerek,
“Hoş geldin bey, hoş geldin…” diyerek ruhunu teslim etti.
Muammer TUNAHAN
Meram Fevzi Çakmak İlköğretim Okulu
Beden Eğitimi Öğretmeni
muammertunahan@hotmail.com
© www.muammertunahan.com
İlgili olabilecek yazılar
bu mesajı yollayan okulumuz müdür yardımcısı sayın Erol Çakır Hocama huzurlarınızda çok teşekkür ederim
kuşadasından tüm hemşerilerimize ve köylülerimize selamlar sevgiler degerli arkadaşım kalemine saglık inşallah şehit dedemizi ve şehit eşi ninemizi allah cennetinde buluşturur kavuşturur
Atilla çok teşekkür ederim sagol kardeşim benim…
hocam ülkemizin kurtuluşunda nekadar acılar cektik,nekadar ızdıraplar çektik.kahbe kurşunlar tepemizde karımız aç ama şikayet yok yiyeceğini aç olmasına ragmen arkadaşına veren atalarımız geride yol bekleyen analar,bebeler.allahım bize bir daha böyle acılar,beklemeler göstermesin.bütün şehitlerimizi rahmetle anıyorum.yattıkları yer nur olsun.hocam ellerine saglık.
çok vefalı bir kadın yüreğimburkuldu teşekkür ederim hocam
hocam her türk evladı sizin gibi bilinçli ve kültürlü bir öğretmenin elinden geçmeli. Sizi her okuyuşta kendi öz benliğimi bulyor ve yaşıyorum. Fethiyeden kucak dolusu sevgiler ve selamlar
Anlamlı bir çalışma, teşekkürler
Saygıdeğer Muammer Hoca, ‘okumaz mısınız?’ diye gönderdiğiniz yazınızı okudum ve bir okadar da hislendim.Bu koca Milletin her kadını aynı hayatı o günlerde yasamıştır. Benim büyük dedem aynı duygularla 93 harbinde sehit olmuş ve geriye sizin yazdığınız eli öpülesi nenem gibi bir eş bırakmış.Yani büyük babaannem.Dedem 5 yaşında yetim kalmış.ben 24 yaşında iken büyük babaannemi kaybettik.Rabbim onu kardelenine kavuşturmuştur inşaallah.Biz ondan hiç şikayet duymadık.Devlete ve Millete ne büyük bir sadakat varmış.Allah onların yüzü suyu hürmetine bu Mübarek Milete tahammül edemeyeceğimiz unsurları göstermesin.Size teşekkürler ederek vazifenizde başarılar diliyorum.Saygı ve selamlarımla.Hikmet Küçükağtaş
ekrem abi, alperen, kemal, ISO ve hikmet bey bu yazıyı okuduğum zaman çok duygulanıp ağladım son yıllarda en etkili anı olarak görüyorum yazı ya olan ilginiz ayrıca duygulandırdı çok teşekkür ediyorum
Anı oldukça hüzünlü .Ayrıca buna benzer anılarla dolu olan tarihimiz yüzüsuyu hürmetine gelecekte bu gibi anıların yaşanmaması duasıyla.
sagol komşu
yüregine saglık
Okul Müdürüm Sayın, Mehmet Şahin ve çocukluk arkadaşım Ahmet Art’a çok teşekkür ederim
buhikayenden sonra düşünüyorum acaba bizimde bu kadar samimiyetle bekleyenlerimiz olurmu diye anadolu kadınının özelliklerini bilmeyenler bunu anlayamazlar allah bu vasıfta kadınlarımızın sayısını artırır inşaallah
Allah hepsinin yattığı yeri nur eylesin.işte bu vatan böyle kuruldu,imanla,sabırla,şahadetle…