Babam ile Alandaki bahçemizde gezerken; “Şu dönümdeki ağaçları ilk çocuğum olduğu zaman, şunları yağmurlu bir havada, şu erikleri ince ince yağan kar altında ve şu ağaçları sen askerdeyken diktim”. Gibi geçmişi yâd eden sözlerle bahçedeki meyve ağaçlarını anlatır. Hani “Mecnun’un yanında duran hep Leyla’yı duyarmış” derler ya onun gibi o yetmiş beşlik koça çınar bahçesini değil aşkını anlatır. O sözlerini hep “bu bahçe sevgi ve sabırla büyüdü” diye bitirir.

Benim de Anadolu’da küçük bir bahçem var! Ağaçları biraz farklı ama olsun. Bu da benim bahçem. Hüzünlü bir eylül günü memleketimde(11.09.1996) Bozkır Atatürk İ.Ö.O.’da fidan dikmeye başladım. Hüzünlü dedim çünkü iki yıl önce aynı gün “Tunceli’nin Mazgirt ilçesi, Darıkent beldesinde aralarında can yoldaşım ve aynı mefkûreye inandığım yiğit Buminhan Temizkan ve 10 öğretmen okulda öğrencilerinin huzurunda şehit edilmişti. O gün hüznü ve sevinci birlikte yaşamanın ne olduğunu ta yüreğimde hissettim. Adeta bayrak değişimi gibiydi. Anadolu adlı güzel bahçede fidan yetiştirme sırası bende idi. Acemilik yıllarım hariç öğrencilerimle bir arkadaş gibi birçok güzelliğe imza attım. Dünyaya bir daha gelsem yine Beden Eğitimi Öğretmeni olmak isterim. Çünkü:“Beden eğitimi dersini öğrencilerin hayatının önemli bir parçası olarak görüyorum. Ruhun manevi değerlere, zekânın bilgiye olduğu kadar, bedenin de spora ihtiyacı vardır. Bu dersi, spor ile ilgili temel bilgilerin, becerilerin ve alışkanlıkların yanında; öğrencilere dışa yönelik duygu ve ihtiyaçlarını rahatlıkla ifade etme imkânı kazandırmak; arkadaşlık, komşuluk ve dostluk bağları güçlendirmek olarak görüyorum.”

Bozkır’da hizmet ettiğim yıllar yapılmasını planladığım çeşitli düşüncelerim zamanın vizyonsuz ve siyaset bezirgânı idareciler tarafından uygun bulunmamıştı. Askerlik dönüşü askerliğinde kazandırdığı birikimle 2000 yılında tayin olduğum Meram Fevzi Çakmak İlköğretim Okulu’nda düşündüğüm bu düşüncelerimi “Mareşal Fevzi Çakmak Kültür, Sanat, Çevre ve Spor Etkinlikleri” adıyla hayata geçirme fırsatı buldum. Önceleri sadece atletizm ve futbol dallarında yaptığımız çalışmalar okulumuza atanan Okul Müdürümüz Sayın Mehmet Şahin’in destek ve teşvikleriyle birçok spor dalına yayarak yıllarca sürdürdük. Bu yıl tekrar yapacağız. Şöyle geriye doğru dönüp baktığımda bir hayli yol aldığımızı müşahede ediyorum.

Kazandığımız ilk madalyayı, ilk şampiyonluğu, 1. Mareşal Fevzi Çakmak Kültür, Sanat, Çevre ve Spor Etkinlikleri’ni ve bu organizasyonun düzenlenmesin de her türlü fedakârlıktan çekinmeyen Beden Eğitimi Öğretmenleri; Nuri ÇİMİ, Ömer ÖZÇELİK, Rasim ACAR, Fatih ÇETİNDİL ve Derviş CERAN’ı unutmam.

İlk yıllarda öğrencilerimle çok yarışa katılırdık. Öğrencilerde inanılmaz bir istek vardı. Yarış ve müsabakalarda çok şampiyonluklar kazandık. İşte o anlarda kalıcı başarıyı yakaladığımı zannedip çok sevinirdim. Şimdi ise gerçek başarının öğrenciyi mezun ettikten sonra sizlerden aldığı bilgi ve becerilerin ne kadarını hayata aktarabildiğine bakarak başarı ve başarısızlığı değerlendiriyorum.

Şu ana kadar binlerce öğrenci mezun ettim. Her meslekten birçoğunun eli iş tutar oldu. Bir tanesi karşıma geçip de bana şu haksızlığı yaptın diyen veya benden intikam almaya çalışanını Allah’a şükürler olsun görmedim.

Bende babam gibi bahçemdeki dünya tatlısı meyvelerimi anlatarak güzel bir ikramda bulunmak isterim ama inşallah bir başka yazımda. Şimdi özlerimin sonunda Avrupa’da ve Türkiye’de yapılan araştırmalarda, % 82.29 ile en güvenilen mesleğin öğretmenlik olduğunu hatırlatarak bu güveni sağlayan ve bizleri hayata hazırlayan, elleri öpülesi tüm öğretmenlerimin öğretmenler gününü tebrik ediyorum.

24.11.2008

Muammer TUNAHAN

Meram Fevzi Çakmak İlköğretim Okulu

Beden Eğitimi Öğretmeni

muammertunahan@hotmail.com

© www.muammertunahan.com

No related posts.