Son Mektup…
Selamun Aleyküm sevgili anneciğim saygıdeğer babacığım 08.09.1994 tarihinde sizden ayrıldıktan sora Adana’dan otobüse binip Tunceli’ye giderken uyuya kaldım. Rüyamda Gaziler etrafıma toplanmış sohbet ediyorlardı kalk! Daha ne yatıyorsun senin hakkında talep etmiş olduğumuz karar kabul edildi başka talebin var mı arkadaşlarım var dedim. Biz artık gerisine karışmayız kararı sen ver sana yetki verdik dediler. Birden uyandım hayırdın inşallah dedim ve hemen bir FATİHA’yı okudum rahatladım.
Şimdi rüyamın yorumunu yapıyorum. Ana baba ellerinizden kardeşlerimin gözlerinden öperim Allaha emanet olun yar yaradan yardımcınız olsun.
ANAMA SÖYLEYİN
Çok gezdim dolaştım gurbet diyarda
Anama söyleyin kara giymesin
Ana mektup yazdım yolda postada
Anama söyleyin kara giymesin.
Ağlamak sızlamak eylemez fayda
Alına yazılan silinmez asla
Gaziler toplanmış diller duada
Anama söyleyin kara giymesin.
Şu vatan uğruna canımız feda
Şehitler sarılı al bayrağım
Tekbirler dualar arşı âlada
Anama söyleyin kara giymesin.
Dostlar gelecek hep posta posta
Çok selam söyleyin eşe dosta
Hep şükür eyleyin olmayın yasta
Anama söyleyin kara giymesin.
Tüm arkadaşlara haber eyleyin
Benim sözlerime dikkat eyleyin
Bu arzu halimi heder etmeyin
Anama söyleyin kara giymesin.
Buminhan uykudan uyanır coşar
Deste deste gülle melekler koşar
Müjdeli haberi duyanlar şaşar
Anama söyleyin karalar giymesin
Buminhan TEMİZKAN
Tarih Öğretmeni
Mektubu yazma tarihi: 09.09.1994 TUNCELİ
Şehadeti:11.09.2001
İlgili olabilecek yazılar

Şimdiye kadar hiç yorum yok.